Wydudanie Polski - wstęp.

   Wybory prezydenckie zgodnie z tym co zapowiadali sztabowcy Dudy przez drugą turą przyniosło istne trzęsienie ziemi w polskiej polityce a i zamieszanie w preferencjach wyborców.

   PO nie może wyjść z szoku po przegranej Prezydenta RP a wywodzącego się z tego środowiska Bronisława Komorowskiego próbuje coś na szybko zrobić by poprawić swe notowania przed wyborami. Przypomina to szamotanie się tonącego bo czasu jest mało. Moim zdaniem Tusk za późno przekazał rząd pani Kopacz, która jest o wiele sprawniejszym premierem i poza tym nie jest tak silnie uwikłana w układy koleżeńskie jak Tusk- Nowak czy Tusk-Drzewiecki, podejmuje szybko decyzje o odwołaniu ministrów w przypadku podejrzeń o działania niedozwolone i tak w ogóle widać pracę jej ministrów. Tylko, że dzieje się to zbyt wolno i trochę chaotycznie.

   Duda ten Andrzej, prezydent-elekt Polski Wschodniej jeszcze nie został zaprzysiężony a już pokazuje , że jego zapowiedzi wyborcze to sobie można między bajki włożyć. Wystarczyło jedno przemówienie i dwa wywiady by wyszło szydło z worka, choć dla mnie on nigdy nie był wiarygodny z uwagi na maczanie palców w aferze ze SKOK-ami i wyrokiem sądowym gdzie został skazany za podawanie nieprawdy.

   Przeszedł sam siebie apelując do rządu o niepodejmowanie działań bo sobie wymyślił jakiś okres przejściowy i ubzdurał sobie, że ma poparcie większości społeczeństwa. Skąd mu to przyszło?

Nie ma niczego takiego jak „okres przejściowy” w obecnym stanie prawnym. Można uznać za dobry obyczaj polityczny gdy rząd rządzi a wybory do parlamentu wygrywa inna opcja polityczna to do zaprzysiężenia nowego rządu można apelować o powstrzymanie się od działań, które by krępowały działania nowej ekipy ale Duda wygrał wybory na prezydenta a sukces wyborczy PiS w wyborach parlamentarnych mimo optymizmu pisorów wcale to a wcale nie jest pewny.

Zapowiadał powrót do starego wieku emerytalnego a już okrakiem wycofuje się i przyjmuje wariant jaki proponował Prezydent Komorowski. Zapowiedział podatek obrotowy dla marketów wielkopowierzchniowych by sfinansować reformę emerytalną ale zapomniał, że przecież te firmy przerzucą te sumy podatku na swoich klientów-czyli na nas- to za takie coś, to dziękuję. Podobnie majstrowanie z depozytami bankowymi -banki nie ucierpią bo zapłacą to kredytobiorcy. Nie ta droga panie Duda- posłuchaj pan ekspertów jeśli zdrowy rozsądek nie wystarczy. Sprawa pomnika smoleńskiego to coś co nie zjednoczy polaków a wręcz odwrotnie- podzieli i to jeszcze bardziej niż mu się to wydaje. Ja osobiście jestem przeciw szpeceniu placu przed Pałacem Prezydenckim, bo niby dlaczego tam? Bo LK zginął?

   Paweł Kukiz montuje swoje stronnictwo i próbuje tworzyć jakiś program, bo zdał sobie sprawę, że na samym sprzeciwie i buncie dla samego buntu daleko nie zajedzie. Co mu z tego wyjdzie to nie wiadomo bo już zraził sobie część elektoratu swą postawą wobec kościoła nazywając sam siebie „fundamentalistą”. Ubzdurał sobie, że niby gdyby nie kościół to nie mówilibyśmy po polsku. Skąd takie zdanie- nie wiem. Rzeczpospolita cieszyła się w Europie opinią kraju o największej tolerancji wyznaniowej. Obce nam były wojny religijne i byliśmy schronieniem dla wyganianych i prześladowanych w innych krajach żydów. Dawniej w Polsce nie było takiego przywiązania do religii katolickiej jakie sugeruje się z skrócie myślowym Polak-Katolik. Wyznanie zmieniało się w zależności od sytuacji politycznej (np.wojny polsko- szwedzkie) a tzw. lud zmieniał wyznanie w zależności od wyznania właścicieli majątków. Nawet na Islam przechodzono i nikomu to nie przeszkadzało. Kościół a właściwie jego przedstawiciele - biskupi to byli przeważnie kulą u nogi wszelkich patriotycznych zrywów w czasie zaborów. 

Lewica też podejmuje działania konsolidacyjne ale to raczej nic nowego.

   Interesująca inicjatywa to Nowoczesna.PL ale co przyniesie oprócz odebrania elektoratu Platformie Obywatelskiej. Niby działania mają wspomóc naszą gospodarkę i słusznie ale osoba Balcerowicza ma zbyt negatywne skojarzenia – i słusznie wg mnie.

To mówienie o wzroście naszych płac, o budowie nowych miejsc pracy – hasło wszystkich od lewa do prawa – czyli coś konstruktywnego z minionych wyborów wynikło. Tylko na ile jest to poważne podejście do poprawienia poziomu życia obywateli a na ile branie przykładu z Dudy.

   Palikot planuje zwrócić do polityki ale nie wróżę mu sukcesu- miał swoje 5 minut i zupełnie zmarnotrawił duże zaufanie.

PSL nie mówi nic, oni jak zwykle siedzą cicho bo zamiast robić zamieszanie to ciągną konfitury z agencji państwowych związanych z rolnictwem- więc po co zwracać na siebie uwagę. Wychodzą ze starego założenia- nie ważne kto wygra a PSL i tak będzie w koalicji.

   

   Ogólnie szum i zamieszanie jest duże, może wyłoni się coś ciekawego z tego zamieszania ale co do sondaży wyborczych to raczej patrzeć na to trzeba z dużą ostrożnością bo jak okazuje się co innego zaufanie, co innego deklaracja wyborcza a jeszcze co innego głos wrzucany do urny .

I to zdanie dedykują Dudzie i PiS.  

Po wyborach- krajobraz po burzy.

Jesteśmy po wyborach.

   Tak jak Kaczyński wstrzymywałem się od komentowania kampanii wyborczej na bieżąco, i tak było dużo szumu wokół tego. Dziś gdy powoli kurz opada i zaczyna się wynurzać nowa rzeczywistość zabieram głos by z mego stanowiska opisać pokrótce co się wydarzyło wg mnie.

  Pojawienie się Kukiza z bardzo dobrym wynikiem wyborczym akurat mnie nie zdziwiło, pisałem już po wyborach do europarlamentu artykuł w którym rozważałem jak wielkie jest pole do zagospodarowania. Wysuwałem też tezę , że młodzi ludzie nie mają lub nie widzą dla siebie miejsca w polityce, nie widzą też reprezentanta ich pokolenia na scenie politycznej na kogo mogliby głosować. Sukces JKM w tamtych wyborach to właśnie głosy tych, którzy mieli dość zabetonowanej sceny politycznej, teraz ci sami ludzie plus nowi wyborcy opowiedzieli się za czymś co ich zdaniem jest „ich głosem” , głosem zbuntowanych. 

 To właśnie ta część wyborców szukała swoich reprezentantów w obecnych wyborach.

Kukiz to ruch społeczny nie jakiś konkretny program, to hasła buntu i odrzucenia. Odrzucenia polityki , która nie zauważa lub marginalizuje potrzeby i oczekiwania dużej części społeczeństwa.

   Elity polityczne to w przeważającej mierze te same twarze przewijające się od kilkunastu lat, ludzie którzy tylko zmieniają się stołkami, funkcjami przynależnością partyjną, bezideowi i oderwani od ludzi których maja reprezentować i dla których mają służyć. Politycy przypominają sobie o obywatelach co 4, 5 lat gdy potrzebują głosów wyborczych.

   A jak inaczej oceniać scenę polityczną gdy głowni aktorzy zmieniają partie w zależności od konfitur jakie mogą otrzymać, gdy obsadzają rodzinami intratne stanowiska w spółkach skarbu państwa, gdzie dają się nagrywać w rozmowach prywatnych w restauracjach podczas obiadów fundowanych za pieniądze podatników i wypowiadają żenujące kwestie o tychże podatnikach.

Jak oceniać polityków żyjących przeszłością, walką z komuną (chwała im za to) a nie dzielących realne życie obywateli pracujących na umowach śmieciowych, zmagających się z urzędami, z ZUS-em czy też walczących by udało się przeżyć do operacji lub zabiegu planowanego za parę miesięcy.

PO sądzi, że pokazując wyniki gospodarki , ukończone inwestycje, autostrady, stadiony itp. uzyska poparcie i dobry wynik wyborczy. Chyba nie, bo dla przeciętnego Kowalskiego ważna jest dobra droga gdy jedzie nad morze, czy plac zabaw dla dziecka ale to są rzeczy ważne dla niego raz czy kilka razy w roku a żyć trzeba codziennie, płacić czynsz co miesiąc a w kieszeni jakoś nie widać tego wspaniałego wzrostu gospodarczego.

   Cóż z tego, że buduje się piękne szpitale gdy do lekarza trzeba czekać miesiącami a za niedługo nie będzie się komu pacjentami opiekować bo pielęgniarki od kilku lat nie mogą doprosić się podwyżki.

Cóż ze względnego spokoju społecznego gdy jest to okupione ciągłym zaciskaniem pasa przez ludzi najmniej zarabiających.

    Platforma zapomniała, że głos tego na umowie śmieciowej jest tak samo ważny jak prezesa zarządu KGHM ale tych przeciętnych polaków bez wizji na przyszłość jest więcej niż prezesów.

   Wygrał wybory człowiek bez własnych przekonań, idei, okłamujący wyborów i obiecujący wszystko i wszystkim. Mimo poparcia PiS i postawie wiernopoddańczej wobec Kościoła, mimo obłudy zdobył poparcie młodzieży. Nie  dla jego zasług, nie dla jego postawy lecz dla "zmiany"- cokolwiek ona by oznaczała. To nie było czyste poparcie dla niego lecz wyraz dezaprobaty dla obecnych warunków życia w Polsce. Ci młodzi ludzie nie pamiętają jak to było gdy rządził PiS, dlatego straszenie nim młodzieży nie miało sensu i nie zadziałało- oni muszą sprawdzić to na własnej skórze i sprawdzą to już nie długo.

   Politycy PO zgodnie stwierdzają, że nic się nie stało, że przegrana Komorowskiego ich nie dotyczy ale prawda jest inna. To PBK zapłacił za rządy PO, za wszystkie nierozliczone afery, za nepotyzm PSL-u, za marazm i tak naprawdę za rozsądne i bezpieczne ale i bolesne przejście przez kryzys.

Jeśli Platforma nie zrozumie, że to jej rządy i brak komunikacji ze społeczeństwem oraz nierównomierne rozłożenie ciężaru trudnych ekonomicznie decyzji spowodował zwycięstwo Dudy to klęska w jesiennych wyborach jest pewna, a dalsze istnienie tej partii stać będzie pod znakiem zapytania.

Tak prawdę mówiąc, sądzę, że wybory jesienne do parlamentu są dla Platformy już przegrane, cokolwiek pani Premier nie zrobi to będzie już działanie spóźnione, bo część ustaw nie zdąży przejść przez sejm i senat, część działań będzie odczytywane jako działanie pod wybory więc jakby nie zrobiła to i tak Duda ją wypunktuje. Nie mówiąc, że już stawia ją pod ścianą swoim działaniem w zakresie powrotu do poprzedniego wieku emerytalnego co jest niemożliwe do realizacji (Prezydent nie powinien wycofywać projektu zmiany ustawy, który złożył tydzień temu), oraz kwotą wolną od podatku do akceptacji jest kwota ok. 5 tys. a nie 8 więc też niemożliwa do realizacji przez rozsądny i odpowiedzialny rząd. To dopiero będzie krzyk-Prezydent chciał ale Premier sabotuje jego działania.

   

   PiS nabrał już wiatru w żagle, już przygotowuje się do przejęcia władzy ale … i tu uwaga – może się też przeliczyć. Antysystemowcy którzy poparli obecnie Dudę nie dadzą poparcia jesienią PiS-owi lecz będą głosować nadal na odsunięcie od władzy tych którzy tą władzę sprawowali przez ostatnie 20 lat. Partia Kukiza jeśli zostanie mądrze skonstruowana i przedstawi rozsądny program zmiecie obydwie partie ze sceny politycznej- tylko czy na to stać mówców wiecowych, bo na samej negacji daleko się nie zajedzie. Musi być zmiana ale coś na coś i tu może okazać się, że za samym buntem nie ma nic.

   Lewa strona sceny politycznej praktycznie nie istnieje, skutecznie zlikwidowana przez Millera. Tu nie ma co się łudzić- SLD poszło na dno. Zerwała więzi ze swoim stałym elektoratem przez niefortunną kandydaturę p. Ogórek. Teraz próbuje się coś lepić z odpadków ale chyba nic z tego nie będzie- za dużo gadania, za mało pracy a i młodych twarzy tam nie ma.

  Kto przyciągnie wyborców z internetu?

  Teraz nie radio i nie telewizja są mediami służącymi do prezentowania swych programów. TV jest dobra do trafiania w elektorat w wieku średnim i starszym ale młodzież nie ogląda telewizji a w radiu słucha tylko muzyki- całą zaś wiedzę o świecie czerpie z internetu i to tam trzeba trafiać z przekazem. Właśnie Duda i jego sztabowcy dostrzegli to jako pierwsi i wykorzystali. Tam przemycili modę na Dudę i modę na hejtowanie Komorowskiego.

To właśnie w internecie odbędzie się następna batalia o głosy wyborcze młodzieży, kto tego nie zrobi lub zrobi to mało skutecznie nie będzie miał szansy na sukces wyborczy.

I jeszcze jedna uwaga do pana Prezydenta Komorowskiego- hasło JOW to nie tylko jednomandatowe okręgi wyborcze ale też można ten skrót odczytać inaczej – Je….ć Obecną Władzę i to dlatego to hasło zrobiło taką karierę wyborczą. Niepotrzebny był szum z referendum- szkoda pieniędzy podatników. To był błąd na miarę gwoździa do trumny.

Tak to jest gdy traci się kontakt z młodzieżą i wyborcami, jeśli się nie chce tego robić samemu to trzeba mieć mądrych doradców a nie tylko wykształconych.

Zamek Rajsko, Gryfów i M.Gessler w tle.

 W niedzielę korzystając z pięknej wiosennej pogody wyruszylismy w drogę. Celem był zamek Rajsko.
Gdy wspomniałem o tym zamku to wzbudziłem zaciekawienie. A gdzie to? Mieszkanki Zgorzelca mimo, że mieszkają tu od urodzenia jakoś nie natknęły się na informację o nim. Czocha- o, to tak, ale już o tym obiekcie nie słyszały.
Nie dziwię się w sumie, bo do niedawna ponoć był w ruinie.
  Zameczek jest pięknie położony na zboczu góry, piękny choć jak na nazwę "zamek" robi wrażenie małego. Dopiero po wejściu na dziedziniec okazuje się, że swoją kubaturę ma.

   Zamek po odbudowie czeka na dopuszczenie do używalności i dlatego jak na razie zwiedzanie i wejście na wieżę nie jest możliwe, mimo wielu chętnych.
Ciekawa jest historia tego obiektu- gotycki zamek obronny był też siedzibą rycerzy-rozbójników. Spalony i częściowo zniszczony przez husytów leżał w ruinie ponad 400 lat. Odbudowany w stylu (?!) neogotyckim przy wykorzystaniu ornamentyki pierwotnego zamku sprawia wrażenie bajkowego. Pełnił rolę muzeum gdzie pokazywane były dzieła sztuki bedące własnością właścicieli zamku i pałacu w Biedrychowicach (też piękny obiekt). Przed II wojną światową był schroniskiem młodzieżowym a za czasów PRL rozgrabiony, zniczczony popadł w ruinę jak wiekszość pałaców i zamków na tych ziemiach. Dziś jak widac znów odzyskał świetność i może być atrakcją do obejrzenia dla mieszkańców okolicznych miast i turystów. Warto tu zajrzeć bo i niedaleko od zamku Czocha (po drugiej stronie zalewu). Gdy jako obiekt hotelarski zostanie udostepniony turystom może stać się przykładem, że warto i trzeba ratować dziedzictwo tych ziem. Polska Dolina Loary odzyskała kolejny obiekt a ile jeszcze czeka na odbudowę jak na przykład pobliski zamek Gryf ( też piękna monumentalna budowla).

Parę zdjęć obazujących ten zameczek.

   Po wizycie na zamku pojechalismy do Gryfowa Sląskiego. Jadąc do Jeleniej Góry czy do Karpacza mijałem to miasteczko widząc białą wieżę ratusza ale niegdy nie miałem okazji zajechac tam by obejrzeć ja z bliska. Zaciekawiony jak wygląda centrum miasta pojechałem na sam rynek. 

 Rynek z zabudową XVII i XVIII wieczną oraz ratusz ze swą białą wieżą (trochę specyficzne połączenie stylów) wart obejrzenia. Obok ratusza fontanna. Całość psuje jedna pierzeja rynku zabudowana w stylu -późny Gierek. Nie kpokuszono się przy remontach elewacji na nadanie jakiegoś stylu nawiązującego do pozostałych zabytkowych budowli a przydałby się choćby dach spadzisty a nie płaski bo to wygląda okropnie. Wiadomo chodziło pewnie o brak środków. Szkoda. Ogólnie malownicze misteczko i gdyby jeszcze trochę pieniędzy na renowację zabytkowych kamieniczek to byłaby perełka. Warto jednak tam zajechać na parę minut i wejść do gotyckiego kościoła! Warto to mało jest takich miejsc.

Nad rzeką Kwisą zrobiłem sobie parę zdjęć. Może nie wszyscy wiedzą, że część pereł znajdujących się w skarbcu królewskim w Dreźnie pochodzi własnie z Kwisy. Tu w tej czystej rzece żyły małże. Może nadal żyją bo woda czysta, nie to co Nysa w Zgorzelcu.

Po obejrzeniu rynku udalismy się w ślady Magdy Gessler do ... "Obory".  Restauracja po kuchenych rewolucjach.
Zjedliśmy tam obiad. Tanio, dużo i ..., mnie smakowało ale żona mówi- Magdo wróć!

Smoleńsk

   Obawiałem się kolejnej rocznicy tzw. Tragedii Smoleńskiej. Sądziłem, że Smoleńsk znowu będzie wszędzie, w prasie, telewizji, internecie a potem to już człowiek obawia się otworzyć lodówkę by i tam nie natknąć się na „Smoleńsk”. We wszystkich rodzajach, przypadkach i liczbach.

Tym razem, nawet w porównaniu z latami poprzednimi wszystko urosło, wyolbrzymiało.

   Kontrolowany przeciek z Prokuratury Wojskowej stenogramów podgrzał atmosferę. Nie wiem czy to był dobry pomysł by takie informacje podać teraz. Zamiar był dobry. Wyciek miał sprowokować do wypowiedzi Antoniego M. i Jarosława K.., Gdy oni się zaczynali wypowiadać to do tej pory ich notowania zawsze spadały. Obawiam się jednak, że tym razem może być inaczej, jeśli nie pokieruje się odpowiednio, aby znowu popadli w absurdy. Chociaż po wczorajszych wypowiedziach to oni w sumie już tam są- tylko ludzie muszą to zobaczyć.

 Pojawienie się nowych stenogramów trochę nadszarpnęło i tak już wątłe zaufanie do prokuratury. Nie każdy jest na tyle rozsądny i obeznany ze szczegółami technicznymi nowych odczytów natomiast rodzi podejrzenie manipulacji.

Każdy zdrowo myślący i mający iloraz inteligencji ponad poziom średnio rozwiniętego szympansa już dawno zrozumiał, że to był nieszczęśliwy wypadek a raczej suma zaniedbań, uchybień, arogancji i stresu.

Ten lot w ogóle nie powinien się odbyć, ale jak to w Polsce – tyle razy się udało to i tym razem też się uda

   W jak dużym stresie musiała pracować załoga samolotu. Start opóźniony jak zwykle przez parę prezydencką ( oni zawsze się spóźniali),potem info o mgle, niewypowiadany, ale istniejący nacisk poprzez sama nawet obecność gen Błasika w kokpicie ( jestem w 100 % przekonany, że tam jednak był). Gdy do tego stresu dodamy braki w wyszkoleniu i trudne warunki to obraz staje się czytelny- nie potrzeba było żadnych wybuchów.

   Komisje badające katastrofy lotnicze na całym świcie podkreślają, że problem z pilotami wojskowymi przechodzącymi do lotnictwa cywilnego jest taki, że wojskowym wpaja się zadaniowość, czyli wykonanie powierzonego zadania a nie rzetelna ocena bezpieczeństwa lotu. Linie lotnicze TransPeru bazujące na pilotach wojskowych kosztowało to kilka tragicznych w skutkach katastrof możliwych do uniknięcia. W większości przypadków cywilni piloci podejmowaliby inne decyzje.

 Z całym szacunkiem dla pani Błasik, bo broni imienia męża, ale taka jest prawda, że znając środowisko mundurowe to siedział w kokpicie i to nie dla swojej przyjemności, lecz by dopilnować by sprawnie wylądować w Smoleńsku, bo przecież wszyscy czekają, bo „mały” się zdenerwuje, bo BOR nie zapewnił ochrony na lotniskach zapasowych- same problemy.

   Teraz o zamachu- byłoby to nie ekonomiczne. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia.

Kaczyński wystarczająco się kompromitował na arenie międzynarodowej i tak na dobra sprawę nie na rękę byłoby go uśmiercać czyniąc z najgorszego Prezydenta RP, postać w Europie ocenianą, jako tragikomiczną- męczennika narodu. Nielogiczne, nieekonomiczne i w ogóle bez sensu.

   Wczoraj Antek zabrał głos. Słuchałem tych bredni przyzwyczajony do jego absurdów, ale jak wyskoczył z „przedmurzem” i „salwą” – to mało z krzesła nie spadłem. Jemu jednak się pogarsza a wydawało mi się to niemożliwe. Lec pisał o stukaniu od spodu dna, ale nie przewidział, że są tacy, co potrafią zejść jeszcze poniżej dna dna i tam od spodu usłyszą głos Antoniego.

Przedmurzem już byliśmy i jakoś nie ma, z czego być dumnym. Od dziś nie jeden wybuch, ale trzy- to salwa w zachodnią cywilizację- jejku to przecież musi boleć. Czy takimi wypowiedziami nie prowokuje się działań odwetowych, czy gdyby sytuacja była odwrotna to byłoby ok i cacy?

   Powołanie komisji międzynarodowej do zbadania przyczyn katastrofy-, czemu nie tylko, jakiej? Kto miałby prowadzić, jaka agencja i czy gdyby doszła do podobnych wniosków jak nasza to byłby spokój? Zawsze ktoś by zarzucił jej stronniczość- takie to już nasze „polskie piekiełko”.

Ja nawet przychylam się do tego pomysłu, bo dość mam już tego chocholego tańca na grobach.

Mam tego serdecznie dość, bo to jest plugawe, niecne, cyniczne i niechrześcijańskie uprawiać politykę na ofiarach i cierpieniu rodzin i bliskich ofiar. Do maluczkich duchem to jednak nie dotrze, muszą dostać po głowie by w końcu zrozumieli, jakimi hienami są. Niezależnie, kto i z jakiej opcji się wywodzi.

Trudno niech to potrwa trochę, bo przecież inna komisja nie zrobi tego w dwa tygodnie tylko przeciągnie się na kilka miesięcy lub nawet na lata. Inaczej będziemy skazani na wieczne wysłuchiwanie bzdur i głupot.

Dajmy w końcu spocząć w pokoju tym, którzy stracili tam życie, uszanujmy pamięć o Nich.

Umierac za Ojczyznę - komentarz do dyskusji.

Dziś trochę z innej beczki.

   Przez media przemknęła dyskusja na temat dziś gorący a mianowicie poboru do wojska i ewentualna wizja konfliktu zbrojnego.

Podgrzewanie histerii wojennej jest jedynie na rękę tym, którzy próbują osłabić nasza pozycję w świecie. Nie chciałbym się wpisywać w tą dyskusję ale jednak pewne rzeczy chciałbym podkreślić jako swój punkt widzenia obecnej sytuacji.

Stare przysłowie powiada, że historia lubi się powtarzać, inna zaś mądrość ludowa mówi- Mądry Polak po szkodzie. Te stwierdzenia jak się okazuje mają swoje odbicie w obecnej sytuacji w Polsce.

   W mediach osoby z pierwszych stron gazet ubolewają nad tym, że zapytani obywatele tego kraju nie chcą umierać za ojczyznę, że wolą emigrować w obliczu konfliktu- a ja się chciałbym zapytać czego się spodziewali? Jakiej odpowiedzi oczekiwali na takie pytanie? Jaką alternatywę dano społeczeństwu?

Na obecne poglądy rzutują przecież doświadczenia z historii. Hołubiona II RP a właściwie jej upadek pokazuje jak zachowuje się elita polityczna w sytuacji wojny- chroni przede wszystkim własne interesy i emigruje pozostawiając obywateli własnemu losowi i wspiera słowem solidarności i poparcia. Żenujące. 

   We wrześniu 39 roku władze uciekały do Rumunii, Naczelne Dowództwo zamiast prowadzić wojnę a więc przegrupować wojsko, wykorzystując Armię Poznań, która stała bezczynna, do opóźnienia marszu Wermachtu na Warszawę, uruchomienia rezerw przeprowadzała operację dyslokacji na tyle sprawnie i szybko, że utracono łączność z jednostkami frontowymi, a potem sprawnie ewakuując się za granicę do końca wierząc w sojusznicze zapewnienia o odsieczy.

Dziś słyszymy od polityków, w tym byłego lidera trzeciej siły politycznej w kraju, że on jakby co to emigruje, zapewnienia o bezpieczeństwie gwarantowanym przez NATO, gdy widzimy demonstracje siły to nie dziwi, że myśl o ucieczce jest tak popularna.

Nikt nie chce umierać, nikt nie chce narażać własnej rodziny i bliskich na śmierć- tu nie ma co się dziwić.

I tu uwaga.

Jeśli umierać za Ojczyzną to nie za taką elitę polityczną jaką mamy, nie za władze nieudolne, nie za aferowiczów, nie za obłudny kler i kościół polski ale właśnie za nasze domy, za rodziny za pamięć o tych co o tą ojczyznę walczyli przed nami.

Nasza historia jest historią pełną przelanej krwi za Ojczyznę. Rok temu pisałem jakie to szczęście, że żyjemy w czasach gdy dorasta następne pokolenie znające wojnę tylko z filmów i książek – to właśnie jest zadanie polityków by tak sprawować powierzone przez nas obowiązki by unikać konfliktów zbrojnych i by prowadzić kraj drogą pokoju. Nie zawsze się da- jak uczy też historia.

Jestem pewny, że obecne wyniki ankiet to tylko deklaracje a te mają to do siebie, że w rzeczywistości ni jak się mają do faktycznego zachowania. W obliczu konfliktu zapewniam, że społeczeństwo ponownie stanęło by na wysokości zadania tylko czy... nasze władze przygotowały to społeczeństwo do tej próby?

Nic z chęci walki, nic z patriotycznego zapału gdy brak jest wiedzy i umiejętności. Mobilizacja to nie tylko wydanie mundurów i broni. Przecież większość młodzieży nie ma nawet bladego pojęcia jak strzelać z karabinu a co dopiero nim toczyć walkę. Wiedza z filmu „Rambo” nie wystarczy. Strach by się jeszcze przed magazynem broni nie postrzelili. Piszę o podstawie a przecież technika wojskowa poszła o wiele dalej, broń jest coraz bardziej wyrafinowana i coraz bardziej skomplikowana- nam potrzeba żołnierzy a nie mięsa armatniego. Przykład Ukrainy pokazuje, że jednostki pospolitego ruszenia nie mają szans w starciu z wyszkolonymi żołnierzami. Szkolenie na linii frontu jest zaś bardzo kosztowne bo płacić trzeba życiem.

Władze zaufały zbytnio gwarancjom NATO i sytuacji politycznej jaka trwała przez dwadzieścia lat. Teraz czas trzeba nadrabiać a to nie takie proste. Zaniechano powszechnego poboru do armii ( co było słuszne z punktu ekonomicznego widzenia) ale nie stworzono nic w zamian. Armia zawodowa, sprawna i wyposażona to cel do którego dążono ale niestety jak to u nas nepotyzm, przekręty przy przetargach, układy, likwidacja w skandaliczny sposób WSI doprowadziły do znacznego opóźnienia w programie wojskowym do zmarnowania wielu środków, ludzi ze zdobytym doświadczeniem bojowym.

   Polak musi być mądry przed szkodą i choć twierdzę, że jesteśmy bezpieczni w obliczu konfliktu na wschodzie dziś, jednak warto się zastanowić nad polityką obronną na przyszłość. Sytuacja polityczna nie jest dana raz na zawsze, wschodni sąsiedzi to nie kraje stabilnej demokracji i różnie jeszcze może się dziać a wtedy musimy być gotowi na wyzwania.

   O postawę Polaków jestem spokojny, Nie damy się łatwo pokonać o ile nasze władze nas do tego przygotują a tu już jest trochę gorzej.

Rumunia cz.V i ostatnia.

   Dziś kończę opis wyprawy do Rumunii. Trochę mi się to ciągnęło i wyszło, że opisywanie trwało dłużej niż sam pobyt tam. Cóż, życie mi się trochę komplikuje i czasu mam  mniej na pisanie. Chwilowo.

   Parę słów jeszcze o przeprawie promowej. Dotarliśmy tam jadąc drogą wg mapy i zamiast na most trafiliśmy do przystani. Hm, cóż było robić? Szukać objazdu czy też poczekać trochę i po opłaceniu  przedostać się na drugą stronę rzeki. Szybko zapadła decyzja- płyniemy. Zawsze to coś nowego.
Prom to typowa barka zabierająca na pokład samochody, furmanki i ludzi. Nie przypominał w niczym tych promów ze Świnoujścia. Załadunek odbywał się pod dyktando załogi, z przerwami bo pod wpływem ciężaru pojazdów osiadał i musiał się oddalać od brzegu. Po załadunku odbiliśmy i popłynęliśmy. Pokład metalowy rozgrzany słońcem lekko schładzał wiatr.

 Prom rzeczny.

 Nasz voyager na promie.

 Wjazd samochodów na prom.

 Płyniemy.

Podobny prom płynący w drugą stronę.

   Po dotarciu do Konstanty nad Morze Czarne, uznaliśmy za właściwe natychmiast zanurzyć w nim stopy ( co najmniej stopy). Więc szybko znaleźliśmy parking, równie szybka de-kompletacja ubioru i ruszyliśmy na plażę.
Byliśmy oczywiście z psem, co budziło niejakie zdziwienie wśród opalających się ludzi, ale co tam... idziemy do wody. I poszliśmy. Moje dzieci po raz pierwszy były nad morzem. Marcin do dziś nie powtórzył tego, więc nic dziwnego- atrakcja na 102.
Po jakiejś godzinie podszedł do nas jakiś pan i delikatnie wytłumaczył, że ta akurat plaża jest częścią przyhotelową i z psem nie wolno tu przebywać. Tak to biedny tłumaczył, jakby mu to sprawiało ogromną przykrość, że musimy wyjść.

Jak mus to mus wyszliśmy z plaży mijając znak znak zakazujący wprowadzania psów- jak musieliśmy być zaabsorbowani widokiem morza, że nie zauważyliśmy go.

  Po przejechaniu ok. 5 km. wzdłuż wybrzeża dojechaliśmy do kempingu gdzie można było spokojnie wjechać pod samo morze samochodem, plaża czysta i można było psa brać ze sobą.
Mamaja – fajne miejsce do plażowania. Trochę jak w Mielnie – z jednej strony morze a z drugiej jezioro.
Porozkładane parasole, leżaki ułożone w równych rzędach dostępne dla plażowiczów bez opłat- super. Wieczorem i rano plaża była czyszczona mechanicznie przez ciągnik z czymś co przypominało brony. Tak więc rano było czyściutko, choć już w południe wzdłuż fal pojawiały się skorupy morskich stworzeń i glony. Trochę to było nieprzyjemne chodzenie po skorupiakach.
W dzień były upały, dlatego Marcin siedząc cały dzień w wodzie z materacem spalił się na czerwono. W nocy zaczął gorączkować. Nie dość tego, to jeszcze ok. 2-3 w nocy ciepły wiatr wiejący od morza zmieniał kierunek i zaczęło wiać zimnym powietrzem od jeziora. Pierwszej nocy wyciągnęliśmy z samochodu wszystko czym można było się przykryć. Rankiem gdy słońce zaczęło znowu prażyć wiatr znowu dawał ciepło od morza.

 Mamaja. 

 Jak się nie spiec siedząc cały dzień w wodzie lub na wodzie? 

 Dzieciaki na plaży z psem. 

 Plaża to też miejsce dla zakochanych. 

Plaże czyszczone mechanicznie. Parasole i leżaki dostępne dla każdego. No i nie widziałem tam nigdzie "naszych" parawanów- to chyba nasza tylko specjalność.

    Ciekawie wyglądało gdy na kemping przyjeżdżały samochody.
Po zajęciu miejsca, mężczyzna- głowa rodziny brał butelkę i witał się z sąsiadami, kobiety zaś rozbijały namioty, wyciągały garnki, naczynia , ustawiały grill. Podobał mi się ten podział ról. Kobiety po rozstawieniu biwaku przygotowywały posiłek i wołały swych mężczyzn. Po posiłku wszyscy ruszali dopiero na plażę. Wieczorem znowu mężczyźni nawiązywali znajomości lub grilowali i potem wraz sąsiadami oddawali się uczcie i zabawie. Było wesoło i radośnie. Ares jak zwykle załapywał się na mięso z grilla a raz Rosjanie dali mu taki kawał mięsiwa, że biedny nie dał rady zjeść. Ten to się zawsze urządzi, wystarczy, że da się pogłaskać i o wikt się nie martwi.
My zaś stołowaliśmy się w barze- restauracji delektując się miejscową kuchnią, bardziej pokazując potrawy jakie chcemy zjeść niż wymawiając  ich nazwy. Można tam było smacznie zjeść i tanio. Nawet piwo było tanie i w miarę dobre.

 Fragment naszego kempingu wieczorem.

Nasz namiot i samochód.

   Jednak wszystko co dobre szybko się kończy. Tak to już jest, że czas miło spędzany biegnie dużo szybciej niż byśmy chcieli. Opaleni a raczej spieczeni, pełni wrażeń musieliśmy w końcu ruszyć w drogę powrotną.

Jechaliśmy wzdłuż granicy z Mołdawią , przejeżdżaliśmy przez rejony winnic, ale zupełnie inne niż w Tokaju- wyglądają na zaniedbane i zachwaszczone- wino z nich jednak jest robione dobre i pełne aromatu. Kierowaliśmy się ku granicy z Ukrainą. Na przejście graniczne dotarliśmy późnym popołudniem i zaczęło się. Rumunii odprawili nas bez problemów ale po stronie Ukraińskiej zgodnie z moimi przewidywaniami zaczęły się problemy. Pogranicznik sprawdził paszporty- ok, celnik pozaglądał do samochodu i OK ale fitosanitarny zaczął coś marudzić. Zabrał paszport psa i koniecznie chciał zobaczyć psa, potem coś stękał, że przepisy, że choroby itp. Wiedziałem, że chce łapówki a ja nie daję no i problem. Widząc co się dzieje wróciłem do pogranicznika i mu wytłumaczyłem, kim jestem i nie dam „w łapę”. Po małej konsultacji fitosanitarny oddał paszport psa i z uśmiechem rzekł- Czemu ty nie skazał,  co ty pogranicznik?
- Potomu szto u mienia wsio w pariadkie i o tom ja znaju.

Ruszyliśmy dalej w kierunku Czerniowce szukać noclegu już na Ukrainie ale o tym następnym razem.

   Podsumowując- Rumunia zrobiła na nas wrażenie. Piękny kraj, wart obejrzenia, zwiedzenia. Teraz to już inny kraj niż parę lat temu, więcej Polaków przemierza ten rejon. Polecam z całego serca, dla każdego coś wartego obejrzenia się znajdzie. My do dziś wspominamy ten wyjazd opowiadając przygody, anegdoty i wrażenia jakie w nas zostały. Mówiliśmy sobie kiedyś , że musimy tam wrócić, jednak życie tak nam się poukładało, że chyba nie uda nam się taki wyjazd w tym składzie zorganizować. Córka studiuje w Rzymie, więc atrakcji też ma co niemiara a Marcin może by sobie nad Bałtyk najpierw pojechał. To już dorośli ludzie i … po co im „stary” na wyjeździe?

Rumunia cz.IV- Bukareszt

   Bukareszt nie był na liście miejsc do zwiedzania lecz tylko kierunkiem pośrednim do Constanty nad Morzem Czarnym ale jak to u mnie zwykle bywa -plany sobie a rzeczywistość sobie.
Po noclegu w hotelu w małym miasteczku w Transylwanii obraliśmy kierunek na mapie Bukareszt, który mieliśmy ominąć obwodnicą.
Nocleg jaki mieliśmy to zbyt dużo napisane. Do hotelu trzygwiazdkowego nie wpuszczają psów. Trudno. Dzieci miały nocleg w hotelu a ja z moim "sierściuchem" spaliśmy w aucie. To kolejna zaleta tego wozidła, że jest na tyle wygodny by spokojnie można było spać na kanapie. Ja na jednej a pies na drugiej. Czego się nie robi dla swego przyjaciela. Rano partyzantka z kąpielą, bo dzieci się wykąpały w pokoju , potem córka została z psem a ja skorzystałem z dobrodziejstwa cywilizacji- prysznica.
Dzień zapowiadał się słoneczny i po śniadaniu w barze ruszyliśmy w drogę.
Przed wjazdem do Bukaresztu miał być zjazd na obwodnicę i pewnie jakiś był.
Ania siedząc nad mapą widać coś pokręciła lub też zmiana w organizacji ruchu była bo wjazd do stolicy rozkopany był jak Wrocław przed EURO. Tak czy siak , porobiło się. Wjechaliśmy do stolicy Rumunii. Problem- jak tu wyjechać z tej aglomeracji i to we właściwym miejscu.

Dzieci miały radochę bo oglądały, swoją drogą, piękne miasto.
Mały Paryż lub Paryż Wschodu- tak nazywają to miasto podróżnicy i tak jest.

Oprócz architektury podobnej do tej spotykanej w Paryżu to jest to również miasto-białe, miasto światła. Opera, teatr, Parlament to budynki obok, których przejeżdżaliśmy. Ania przez okna robiła zdjęcia a ja kombinowałem jak tu ustawić na kolejnych światłach by pojechać tam gdzie planuję. Gąszcz ulic, duży ruch i dziwne uśmiechnięte twarze pozdrawiające nas stojących na światłach. Trąbienie, machanie i radosne okrzyki trochę mimo iż miło było, że tak traktują Polaków, trochę mnie drażniło. Każdemu odpowiadać na zawołanie

"bun venit in Romania" i co? W końcu zatrzymaliśmy się obok muzeum wojska by zobaczyć na mapie jak z tego galimatiasu wybrnąć.
Niestety ustalenie miejsca i kierunku okazało się dość ryzykowną spekulacją. Zapytamy o drogę tylko jak?
Ja ze starszymi rozmawiałem po rosyjsku a córka z młodzieżą po angielsku. W końcu jedna kobieta zaoferowała nam pomoc i jadąc za nią wyprowadziła nas na drogę do Constanty.
Że też jej się chciało. Są jednak ludzie życzliwi i bezinteresowni na tym świecie. Potem droga wiodła nas prosto nad morze. Przeprawa promowa w upalny dzień to też jedna z atrakcji tego dnia, choć dla Aresa nie za bardzo bo blachy pokładu były rozgrzane słońcem i nie chciałem by się parzył w łapy. Mimo to wyskoczył ale po chwili znowu załadował się do pojazdu. Jednak po tej przeprawie szybko dojechaliśmy do Constanty i po szybkim przebraniu się ruszyliśmy na plażę.
CDN.